Het interieur van een zwemspa bestaat doorgaans uit: • Circulatie-inlaatpoorten • Filterinlaatpoorten • Inlaatpoorten van het stroomopwekkingssysteem De vuistregel is heel duidelijk: Alle inlaatopeningen moeten volledig onder water staan, met een bepaalde watermarge erboven.

Voor de meeste zwemspa's wordt de ideale restchloorconcentratie doorgaans gehandhaafd tussen 1,0 en 3,0 ppm (mg/L). • Lager dan 1,0 ppm: Onvoldoende desinfecterende werking • 1,0 – 3,0 ppm: Veilig, effectief en comfortabel • Boven 3,0 ppm: Kan irritatie en ongemak veroorzaken

Of een schokdesinfectie in een zwemspa al dan niet leidt tot een daling van de pH-waarde, hangt af van een aantal belangrijke factoren: • Het type ontsmettingsmiddel dat gebruikt wordt • De toegepaste dosering • Het initiële alkaliteitsniveau van het water • Het gehalte aan organische stof in het water

Onder normale omstandigheden voor residentieel gebruik geldt de algemeen aanvaarde richtlijn in de branche: • Het water moet ongeveer eens in de 2 tot 4 maanden worden ververst. Als een spabad bijna dagelijks wordt gebruikt, moet de waterverversingscyclus doorgaans worden verkort tot: • Ongeveer 1,5 tot 2 maanden

Zolang het chloorgehalte in de spabaden binnen redelijke grenzen blijft, zal korte blootstelling niet direct ernstige schade veroorzaken. De werkelijke problemen ontstaan ​​doorgaans bij frequente, langdurige en onbeschermde blootstelling.

Het water in een bubbelbad bevat vaak de volgende bestanddelen: • Mineralen zoals calcium en magnesium • Bijproducten die ontstaan ​​bij desinfectiereacties • Sporen van metaalionen In een omgeving met hoge temperaturen hebben deze stoffen meer de neiging om extreem fijne zwevende deeltjes te vormen, waardoor het water melkachtig of wit lijkt; dit proces produceert echter geen geuren.