Een van de grootste verschillen tussen een jacuzzi en een gewoon bad of zwembad is het extreem hoge percentage verontreinigingen afkomstig van het menselijk lichaam. Veel van deze stoffen bezitten oppervlakteactieve eigenschappen, en oppervlakteactieve stoffen zijn nu juist de belangrijkste factor achter schuimvorming.

Er doen zich aanhoudende afwijkingen voor in het water van de spa-jacuzzi. Wanneer water ouder wordt, ontstaan ​​er vaak bepaalde "terugkerende" problemen, zoals: • Het water krijgt vaak een melkwitte kleur. • Het water ziet er licht troebel uit, maar ruikt niet vies. • Er vormt zich gemakkelijk fijn schuim op het wateroppervlak.

Op basis van consensus onder professionals is de meest redelijke duur voor een enkele sessie doorgaans: Tussen de 15 en 45 minuten. Deze periode biedt de volgende voordelen: • Het biedt het lichaam voldoende tijd om te ontspannen. • Het stelt u in staat om de therapeutische massage-effecten van het bubbelbad ten volle te ervaren.

In de meeste gevallen moet er dagelijks of om de 1 tot 3 dagen chloor aan het badwater worden toegevoegd, idealiter in combinatie met regelmatige controle van het restchloorgehalte in het water. Aan deze conclusie zijn echter een aantal voorwaarden verbonden die men moet begrijpen.

Het interieur van een zwemspa bestaat doorgaans uit: • Circulatie-inlaatpoorten • Filterinlaatpoorten • Inlaatpoorten van het stroomopwekkingssysteem De vuistregel is heel duidelijk: Alle inlaatopeningen moeten volledig onder water staan, met een bepaalde watermarge erboven.

Voor de meeste zwemspa's wordt de ideale restchloorconcentratie doorgaans gehandhaafd tussen 1,0 en 3,0 ppm (mg/L). • Lager dan 1,0 ppm: Onvoldoende desinfecterende werking • 1,0 – 3,0 ppm: Veilig, effectief en comfortabel • Boven 3,0 ppm: Kan irritatie en ongemak veroorzaken